Οι γονείς, το παιδί και το παιχνίδι
Η οικογένεια αποτελεί τον πυρήνα κοινωνικοποίησης του παιδιού. Οι γονείς εύκολα ανακαλύπτουν ότι το να παίζουν με τα παιδιά τους είναι διασκεδαστικό και χρήσιμο. Είναι ένας εύκολος και αποδοτικός τρόπος να μάθουν τα ενδιαφέροντα, τις δεξιότητες και τις ανησυχίες των παιδιών τους. Είναι ένας τρόπος να δείξουν στο παιδί τους το ενδιαφέρον τους και ένας τρόπος να συνεισφέρουν στην ανάπτυξή του.
Οι γονείς πολύ συχνά ανυπομονούν να δούν τα παιδιά τους να μαθαίνουν συγκεκριμένα πράγματα όταν φτάνουν σε κάποια ηλικία και αυτό το γεγονός τους γεμίζει άγχος, που πολλές φορές εκδηλώνεται με την μορφή πίεσης προς τα παιδιά. Θα πρέπει όμως να γνωρίζουν ότι αυτού του είδους οι πιέσεις αποτελούν εμπόδια στην φυσική ανάπτυξη και εξέλιξη των παιδιών. Θα πρέπει να εμπιστέυονται την φυσική πορεία προς τη μάθηση, την οποία χαράσουν μόνα τους τα παιδιά μέσα από το παιχνίδι τους. Παρατηρού το παιχνίδι τους και επεμβαίνουν με παρατηρήσεις, υποδείξεις και λύσεις, μηναφήνοντας το παιδί να βρεί το δικό του ρυθμό και τις λύσεις που αναζητάει. Το παιδί απλώς παρακολουθεί τους γονείς να το καθοδηγούν και αρχίζει να πιστέυει ότι μόνο αυτοί γνωρίζουν τις λύσεις στα προβλήματα που του παρουσιάζονται. Δεν αναπτύσσει την αυτοπεποίθησή του και δεν γνωρίζει τις δυσκολίες και τα αδιέξοδα.
Επίσης μερικοί γονείς θεωρούν ότι είναι σημαντικό να αγοράζουν στα παιδιά τους πολλά παιχνίδια. Ξοδεύουν πολλά χρήματα και τα δωμάτια των παιδιών μοιάζουν με καταστήματα παιχνιδιών. Έτσι τα παιδιά στην καλύτερη περίπτωση γίνονται απλοί συλλέκτες παιχνιδιών και στην χειρότερη περίπτωση πηγαίνουν από το ένα παιχνίδι στο άλλο χωρίς ενδιαφέρον, παίζουν χωρίς ενθουσιασμό, καταστρέφουν εύκολα τα παιχνίδια τους και συνεχώς ζητούν καινούργια.
