Ο ρόλος των γονέων στη μάθηση του παιδιού

Η έρευνα έχει δείξει ότι οι γονείς μπορούν να βοηθήσουν τα παιδιά τους μέσα από επτά μορφές δράσης/ αλληλεπίδρασης :

1. Ενθάρρυνση .  Ενθαρρύνουμε τα παιδιά να εξερευνούν, χρησιμοποιώντας τις αισθήσεις τους, εξασφαλίζοντας την ασφάλειά τους. Είναι σημαντικό να ενθαρρύνουμε την περιέργεια των παιδιώνκαι την προσπάθειά τους να εξερευνήσουν και να ανακαλύψουν το κόσμο γύρω τους. Έτσι τα παιδιά αποκτούν εμπειρίες και επεξεργάζονται όσα δεδομένα συγκεντρώνουν με τις αισθήσεις τους και τη σκέψη τους.

2. Καθοδήγηση . Συμβουλεύουμε και καθοδηγούμε τα παιδιά για βασικά ζητήματα, που αφορούν κρίσιμες δεξιότητες που θα πρέπει να αναπτύξουν, όπως το ΠΟΤΕ, το ΤΙ, το ΠΩΣ λειτουργούν τα πράγματα και οι αριθμοί.

3. Επιβράβευση . Κάθε μέρα τα παιδιά μαθαίνουν καινούργια πράγματα, τα οποία θα προσελκύουν την προσοχή μας και τα οποία θα πρέπει να τα «γιορτάζουμε» μαζί τους. Απεναντίας η ενίσχυση που προέρχεται από την επιβράβευση έχει πολύ θετικές συνέπειες για την νοητική ανάπτυξη του παιδιού. Οι ευχάριστες και θετικές καταστάσεις βοηθούν τα παιδιά να μαθαίνουν και τα κάνουν να είναι πιο συγκεντρωμένα στην διαδικασία της μάθησης. Πρέπει να ξεκαθαρίζουμε στο παιδί για ποιο λόγο το επαινούμε και να είμαστε σε θέση να του προτείνουμε νέες δραστηριότητες, που θα βασίζονται στα προηγούμενα επιτεύγματά του.

4. Επεξεργασία και καλλιέργεια δεξιοτήτων . Η επανάληψη κάποιων δραστηριοτήτων και η ενθάρρυνση για συμμετοχή σε άλλες, που καλλιεργούν τις συγκεκριμένες δεξιότητες, θα βοηθήσουν πολύ το παιδί.

5. Προστασία .Πρέπει να προστατεύουμε τα παιδιά να από συμπεριφορές που θα προκαλέσουν δυσαρέσκεια ή αμηχανία σε εμάς και στους άλλους.

6. Επικοινωνία . Θα πρέπει να επικοινωνούμε με τα παιδιά με υπεύθυνο τρόπο, χρησιμοποιώντας πλούσιο λεξιλόγιο, ήχους, στιχάκια και χειρονομίες και να τα βοηθάμε να ανακαλύψουν τον πλούσιο κόσμο της γλώσσας και τις σημαντικές χρήσεις της.

7. Συμβουλευτική .Καλό θα ήταν να συζητάμε με τα παιδιά για την συμπεριφορά τους και κυρίως να ανταποκρινόμαστε σε υπαρκτές ανάγκες τους και στην προσπάθειά τους να αντιμετωπίσουν καθημερινές δυσκολίες.

Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι εμείς οι ίδιοι είμαστε τα σημαντικά πρότυπα των παιδιών. Θα πρέπει η συμπεριφορά μας να αποτελεί ζωντανό παράδειγμα για τα παιδιά και δεν είναι δυνατό να ζητάμε από αυτά να ακολουθούν κανόνες που εμείς οι ίδιοι εμφανώς δεν τηρούμε.

Η ΝΗΠΙΑΓΩΓΟΣ – ΣΤΕΛΛΑ ΚΟΥΝΤΟΥΡΑ

ΠΗΓΗ: ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΕΘΝΙΚΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΚΑΙ ΘΡΗΣΚΕΥΜΑΤΩΝ