Η συνεργασία νηπιαγωγείου οικογένειας

Η εμπειρία μέχρι σήμερα στην Ελλάδα, αν και δεν υπάρχουν πολλές σχετικές έρευνες, έχει δείξει ότι η συνεργασία μεταξύ σχολείου και οικογένειας δεν έχει αναπτυχθεί επαρκώς. Συνήθως οι προσεγγίσεις των δυο φορέων παίρνουν την μορφή τυπικών σχέσεων στα πλαίσια συγκεκριμένων υποχρεώσεων (ενημέρωση γονέων, η συμμετοχή τους σε εκδηλώσεις του σχολείου). Η ανάμειξη της οικογένειας στην εκπαίδευση συνήθως αρχίζει να εμφανίζεται στο δημοτικό σχολείο και περιορίζεται στην παρακολούθηση εργασιών που θα πρέπει να ετοιμάσει το παιδί στο σπίτι.

Η έλλειψη χρόνου φαίνεται το μεγαλύτερο εμπόδιο για την ενεργότερη ανάμειξη της οικογένειας στην εκπαίδευση των παιδιών. Η αύξηση του αριθμού των οικογενειών στις οποίες είτε υπάρχει μόνο ένας γονέας, είτε και οι δυο γονείς είναι εργαζόμενοι, είτε οι γονείς εξασκούν περισσότερα από ένα επαγγέλματα οδηγεί αναπόφευκτα στη μείωση του χρόνου που αφιερώνεται στο σπίτι για τα παιδιά και τις σχολικές τους υποχρεώσεις.

Οι γονείς και οι εκπαιδευτικοί έρχονται αντιμέτωποι με σημαντικά εμπόδια όταν επιχειρούν να συνεργαστούν:

*τα εμπόδια που αντιμετωπίζουν οι εκπαιδευτικοί:

- η έλλειψη χρόνου,

- η έλλειψη συνεργασίας,

- η έλλειψη ανάλογης εκπαίδευσης,

- η έλλειψη άνεσης απέναντι στους γονείς.

Η έρευνα δείχνει πως η συχνή επικοινωνία, η στενή συνεργασία και η τακτική ενημέρωση είναι ιδιαίτερα χρήσιμες για την απαλοιφή των ενδεχόμενων προβληματισμών και των αναστολών των γονέων. Τα αποτελέσματα της συνεργασίας των γονέων με τους εκπαιδυτικούς είναι:

* ταχύτερη πρόοδος στην ανάπτυξη του παιδιού,

* μακροπρόθεσμες ακαδημαικές επιτυχίες,

* θετική στάση και συμπεριφορά του παιδιού απέναντι στην μάθηση,

* πιο πετυχημένα προγράμματα εκπαίδευσης,

* πιο αποτελεσματικά νηπιαγωγεία.

Η ΝΗΠΙΑΓΩΓΟΣ – ΣΤΕΛΛΑ ΚΟΥΝΤΟΥΡΑ

ΠΗΓΗ: ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΕΘΝΙΚΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΚΑΙ ΘΡΗΣΚΕΥΜΑΤΩΝ